Junior muhabir Adorno
Adorno, kendisi plazada ya da daha doğrusu bir gazetede peydah oldu. Doğum günlerimiz aynı. Aslında Horkheimer da vardı fakat gazetedeki anlamsız gerginliğine dayanamadı, öldü garibim. Adorno ise pekâlâ aynı adını aldığı kişi gibi dirençli çıktı, sonu benzemez inşallah.
Gazetedekilerin ilgi odağı olduğu zamanlar keyfi yerindeydi. Ne zaman onu eve getirdim, biyolojisine aykırı olarak küstü! Şimdi yeni ofise götürsem, gerginlik yok. Sakin ortama gelemiyor üstelik. Adorno'ya söyleniyorum ama ben de gergin ve kötü şeyler olsa da özlüyorum cam kenarı telaşlarımı. Endişelendiğim zaman Adorno'nun camını tıklatırdım. Huzurlu olmayı özlemeye tercih etmeliyiz Adorno...